Алвидо! севги шерлари

Алвидо! севги шерлари

Дардларимни, кувончимни стаклаб,
Кетмоқдаман бу кунларга кўл силтаб.
Хаёл мени, мен хаёлни эркалаб,
Ўтган кезлар колар бунда кўл силтаб.

Алвидо, мен суйган ва мени суйган,
Гўзаллар гўзалн кслинчак боғлар.
Алвидо лочиндан айрилиб куйган,
Харсанг тошлар билан кўмилган тоғлар.

Алвидо! Ортимдан гоҳ ғамгин, гоҳ шод,
Гоҳ сўзсиз термулиб, жилмайиб боқкан,
Билсам-билмасамда мени этиб ёд,
Нома битиб қалбини оловда ёккан.

Меи кетайин, қолииг буида сиз шодон,
Беозор ҳислардан топгум ҳамрохни.
Азизлар, бўлмасии дилингиз вайрон,
Энди соғинаман кўзи иамроқни.
Алвидо…

Абдулла БОҚИЙ (Кенжабоев)

Related posts

Leave a Comment